25 jaar Windunie: van pioniers tot professionals
Vijfentwintig jaar geleden begon het allemaal met een paar boeren en mensen met verstand van de energiemarkt, die vonden dat de wind op hun land meer moest opleveren dan alleen ruis in de bomen. Geen grote woorden, geen glossy strategieën, geen consultancydecks van tachtig pagina’s. Gewoon mensen die elkaar aankeken en zeiden: We kopiëren de statuten van een melkcoöperatie en vervangen het woord melk door windenergie.
En zo ontstond Windunie: een clubje pioniers met modder aan de laarzen, in een tijd dat de telefoon nog vastzat aan een koperen lijn — ja, toen nog met ISDN — en met een visie die groter was dan hun kantoorruimte. De eerste ALV’s deden nog het meest denken aan een dorpsvergadering: iedereen kende elkaar, iedereen had een mening, en er werd fanatiek nagesproken.
Maar het werkte. Niet omdat alles perfect was, maar omdat iedereen wist waarom ze het deden. Eigenaarschap. Samenwerking. De overtuiging dat energie van ons allemaal is — en dus ook van ons allemaal moet blijven.
In de jaren daarna groeide Windunie uit tot een professionele organisatie. De modderlaarzen maakten plaats voor projectplannen, de ISDN-lijnen voor mobiel en draadloos, en straks voor digitale platforms. De dorpsvergadering werd een coöperatie die landelijk meetelt. Maar één ding bleef hetzelfde: die eigenwijze overtuiging dat het anders kan. Dat het beter kan. Dat het samen kan.
En eerlijk is eerlijk: die eigenwijsheid heeft ons ver gebracht. Soms tegen de stroom in, soms tegen de logica van de markt in, soms tegen de logica van beleidsmakers in, maar altijd met het vizier op de toekomst.
Nu staan we hier, 25 jaar later. In een energiesector die sneller verandert dan het weer. Met nieuwe spelers, nieuwe technologieën, nieuwe verwachtingen. En met een samenleving die meer dan ooit zoekt naar grip, eigenaarschap en eerlijkheid.
Dus dringt zich een vraag op. Een vraag die elke organisatie zichzelf zou moeten stellen, maar die voor een coöperatie als Windunie extra relevant is:
Moet je je na 25 jaar opnieuw uitvinden, of moet je juist terug naar waar het ooit begon?
Misschien is het antwoord wel allebei. Misschien is de kunst om te vernieuwen zonder te vergeten. Om te groeien zonder te verharden. Om professioneel te zijn zonder de ziel te verliezen.
Want uiteindelijk draait het nog steeds om dat ene simpele idee van 25 jaar geleden:
De wind waait voor iedereen… en de opbrengst ook.
Douwe de Jong
Bestuurslid Coöperatie Windunie
